Τι αλλαγές παρατηρούνται στους εφήβους, σωματικές, αυτοεικόνα, γνωστικές, εγκεφαλικές, ενδοψυχικές, κοινωνικές;

Οι γρήγορες σωματικές και ψυχολογικές αλλαγές που υφίστανται τα παιδιά από τη γέννηση έως την εφηβεία, μπορούν να κάνουν τους γονείς και τους φροντιστές των παιδιών να αναρωτιούνται για το ποιοι είναι οι καλύτεροι τρόποι να τα υποστηρίξουν.

Τα παιδιά βιώνουν ποικίλες σωματικές και συναισθηματικές ανάγκες, ανάλογα με την ηλικία, την προσωπικότητα και το στάδιο ανάπτυξή τους. Τις τελευταίες δεκαετίες, παρατηρείται ότι τα παιδιά μπαίνουν νωρίτερα στην εφηβεία σε σχέση με το παρελθόν, φέρνοντας ένα ολοένα πρωιμότερο τέλος στην παιδική ηλικία.

Τόσο οι γενετικοί, όσο και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες επηρεάζουν την έναρξη της εφηβείας και συχνά πιστεύεται ότι η πρώιμη εμφάνισή της μπορεί, σε κάποιο βαθμό, να αντικατοπτρίζει τις ψυχικές πιέσεις που έχει βιώσει ένα παιδί.

Η περίοδος της εφηβείας χωρίζεται νοητά σε τρία στάδια:

1. Στην πρώιμη εφηβεία (10-14 ετών)
2. Στη μέση εφηβεία (14-17ετών)
3. Στην όψιμη εφηβεία (πάνω από 17 έτη)

Οι σωματικές αλλαγές στην εφηβεία

Η εφηβεία χαρακτηρίζεται από σωματικές αλλαγές, οι οποίες συμβαίνουν υπό την επίδραση των ορμονών. Η περίοδος της εφηβείας συνοδεύεται από μία έκρηξη παραγωγής τους, τόσο της τεστοστερόνης στα αγόρια, όσο και των οιστρογόνων στα κορίτσια. Η έναρξη της περιόδου στα έφηβα κορίτσια (έμμηνος ρύση) συχνά σηματοδοτεί την εισαγωγή στην εφηβεία, με ανώμαλους αρχικά κύκλους και ομαλοποίηση αυτών στην πορεία.

Οι ψυχολογικές αλλαγές στην εφηβεία

Η εφηβεία χαρακτηρίζεται, όπως προαναφέραμε, από τις ορμονικές διακυμάνσεις, οι οποίες προκαλούν έντονα ή ευμετάβλητα συναισθήματα. Οι σωματικές αλλαγές προκαλούν επίσης στους εφήβους έντονα συναισθήματα, όπως φόβο, ανησυχία και αβεβαιότητα. Αναζητούν, παράλληλα, την καινούργια θέση στην οικογένεια και την κοινωνία, κάτι το οποίο είναι επίσης αγχογόνο.

Η είσοδος των παιδιών στην εφηβεία, σηματοδοτεί και την ηλικιακή ωρίμανση των γονέων. Οι γονείς μπορεί να μην αλλάζουν, αλλά συνειδητοποιούν πώς μεγαλώνουν, εφόσον το παιδί τους οδεύει προς την ενηλικίωση. Η κάλυψη των αναγκών του γονέα λοιπόν, μέσω της αυτοφροντίδας, είναι κρίσιμης σημασίας για την ομαλή διαχείριση των οικογενειακών σχέσεων.