


-600x400.png&w=3840&q=75&dpl=dpl_4UYeLXbFaz3rc3bwZsftsoJKS64q)
Ο θυμός είναι ίσως το συναίσθημα που δυσκολεύει τους γονείς περισσότερο απ’ όλα. Όχι μόνο επειδή η ένταση, οι φωνές και οι εκρήξεις φέρνουν αναστάτωση, αλλά γιατί συχνά νιώθουμε πως δεν καταλαβαίνουμε τι προκαλεί τον θυμό του παιδιού μας. Και όταν ο θυμός αυτός απευθύνεται σε εμάς, τότε μπορεί να νιώσουμε αδύναμοι, απορριφθέντες ή ακόμα και αποτυχημένοι στον ρόλο μας.
Στην πραγματικότητα, ο θυμός είναι ένα αναπτυξιακά φυσιολογικό και πολύτιμο συναίσθημα. Όταν τον αναγνωρίσουμε, τον αποδεχτούμε και μάθουμε πώς να τον διαχειριζόμαστε – και στον εαυτό μας και στο παιδί μας – μπορεί να μετατραπεί σε ευκαιρία μάθησης, έκφρασης και σύνδεσης.
Bowen, M. (1998). Τρίγωνα στην Οικογένεια. Ανωνύμου. Για τη Διαφοροποίηση του Εαυτού. Ε. Γκίκα & Μ. Λεβή.(μετ.), Κ. Χαραλαμπάκη (επιμ.). Β΄ Έκδοση. Ελληνικά Γράμματα
Bria, G. (2001). Η Τέχνη της οικογένειας. Η οικογενειακή ταυτότητα χθες και σήμερα. Θυμάρι
Goldenberg, I. & Goldenberg, H. (2000). Οικογενειακή Θεραπεία. Μια Επισκόπηση. Εκδόσεις Έλλην
Gottman, J. (2011). Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών. Πως να μεγαλώσουμε παιδιά με συναισθηματική νοημοσύνη. Πεδίο
Poulou, M. (2013). Emotionality and social behaviour. Hellenic Journal of Psychology, 10, 47-60.
https://www.researchgate.net/publication/286015585_Emotionality_and_social_behaviour
Schaefer Ch.E. & DiGeronimo, Th.F. (2016). Ages & Stages, Στάδια Ανάπτυξης. Μάρτης
Steuer, F. B. (2005). Η Ψυχολογική Ανάπτυξη των παιδιών (Επιμ. Α.- Σ. Αντωνίου). Έλλην
Παρίτσης, Ν. (2006). Θεραπεία και εξέλιξη ανθρώπινων συστημάτων. Βήτα