Το θέμα αυτό αποτελεί ένα πάρα πολύ συνηθισμένο κοινωνικό στερεότυπο, ειδικότερα στην ελληνική κοινωνία. Οι ρίζες του είναι αρκετά βαθιές και γίνεται σημαντική προσπάθεια έτσι ώστε να τις κατανοήσουμε, να εκπαιδευτούν τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες για το τι πραγματικά χρειάζεται να συμβαίνει, που δεν είναι άλλο από τον ισομοιρασμό των εργασιών στο σπίτι. Πάρα πολλές γυναίκες βιώνουν καταπίεση σε σχέση με το θέμα αυτό, νιώθουν ότι δεν ακούγονται από το σύντροφό τους, ότι δε λαμβάνουν προσοχή και καμιά βοήθεια ούτε υποστήριξη αναφορικά με τα θέματα του σπιτιού. Μέχρι τώρα σε πολλά νοικοκυριά και οικογένειες ήταν το αναμενόμενο η γυναίκα να είναι υπεύθυνη για όλες τις δουλειές στο σπίτι και ο άντρας να μην έχει καμία ευθύνη, ρόλο ή ανάμειξη. Σήμερα, που γνωρίζουμε περισσότερα αντιλαμβανόμαστε πως και οι δύο σύντροφοι έχουν εξίσου υπεύθυνο ρόλο απέναντι στο σπίτι και τις δουλειές του.
Στο βίντεο αυτό θα εξηγήσουμε την προέλευση αυτού του στερεότυπου, τις πληγές και τα τραύματα που αυτό φέρει κι έχει δημιουργήσει τόσο στις γυναίκες όσο και στους άντρες, τις επιπτώσεις τους στην σχέσεις, στις οικογένειες αλλά και στην νοοτροπία των παιδιών που μεγαλώνουν κάτω από αυτό το στερεότυπο και τελικά τα καθιστά σε σημαντικό βαθμό δυσλειτουργικά στις μελλοντικές τους αλληλεπίδρασης και σχέσεις. Είναι ένα στερεότυπο που έχει έρθει η ώρα του να εξαλειφθεί από την ζωές μας ώστε να νιώσουν όλοι οι άνθρωποι ίσοι, εξίσου άξιοι και πως είναι ικανοί να λάβουν την κατανόηση και την προσοχή που τους αρμόζει χωρίς πλέον οι δουλειές του σπιτιού να θεωρούνται κάτι υποτιμητικό ή κάτι κατώτερο. Φυσικά, θα ασχοληθούμε και με την ανάλυση και επεξήγηση των λύσεων της κατάστασης αυτής, καθώς υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να εφαρμόσουμε.
Παρακολουθώντας το βίντεο αυτό θα μπορέσουν να γίνουν κατανοητοί οι παράγοντες που έχουν οδηγήσει στην καθιέρωση και σχεδόν κοινή και ευρεία αποδοχή αυτού του στερεότυπου στην ελληνική κοινωνία, θα κάνουμε βήματα πιο κοντά στις λύσεις του, θα μπορέσουν οι γυναίκες κυρίως να νιώσουν ότι ακούγονται, ότι αναγνωρίζεται η τόσο μεγάλη προσπάθεια και εργασία τους στο σπίτι και ευχής έργον είναι η ουσιαστική και βαθιά αλλαγή που μπορεί να επέλθει από αυτό προς βελτίωση όχι μόνο του ατόμου αλλά και της κοινωνίας συνολικά. Τέλος, τα παιδιά βλέποντας τους γονείς τους να μοιράζονται εξίσου τις δουλειές του σπιτιού μαθαίνουν την ισότητα, το μοίρασμα, την προσφορά, τη βοήθεια, το σεβασμό και την επί ίσοις όροις συνύπαρξη.
Hochschild, A., & Machung, A. (2012). The second shift: Working families and the revolution athome. Penguin. Gager, C. T., & Sanchez, L. (2003). Two as one? Couples’ perceptions of time spent together, marital quality, and the risk of divorce. Journal of Family Issues, 24(1), 21–50.Gupta, S. (2007). Autonomy, dependence, or display? The relationship between married women earnings and housework. Journal of Marriage and Family, 69(2), 399–417. Bianchi, S. M., Milkie, M. A., Sayer, L. C., & Robinson, J. P. (2000). Is anyone doing the housework? Trends in the gender division of household labor. Social Forces, 79(1), 191–228. Shelton, B. A., & John, D. (1996). The division of household labor. Annual Review of Sociology, 22(1), 299–322.
