



“Θέλω να υποστηρίξω έναν άνθρωπο δικό μου που βίωσε απώλεια εγκυμοσύνης!” Είναι κάτι που ακούμε. Και καταλαβαίνουμε.
Αποβολή εμβρύου, θνησιγένεια, διακοπή κύησης, άμβλωση…
Όταν μια εγκυμοσύνη δεν φέρνει στον κόσμο ένα ζωντανό μωρό, τα συναισθήματα είναι δύσκολα διαχειρίσιμα… Το σώμα πενθεί, η ψυχή πενθεί, και η απώλεια σημαδεύει τις ζωές των ανθρώπων που τη βίωσαν, για πάντα.
Συχνά στην εποχή μας οι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να σταθούν δίπλα σε κάποιον που βίωσε μια τέτοια απώλεια. Αμηχανία διακατέχει τη συμπεριφορά τους και φόβος μήπως πουν ή κάνουν κάτι που πληγώσει περαιτέρω τους πενθούντες.
Δεν ξέρουμε πάντα πώς να τον προσεγγίσουμε, και εν μέρει γιατί στις δυτικές κοινωνίες τον έχουμε εξοβελίσει από τις ζωές μας ως κάτι που δεν μας αφορά και δεν θέλουμε να μας αγγίξει. Όταν όμως αυτό συμβαίνει, αναπόφευκτα, σε όλους μας, με πολλούς και διάφορους τρόπους, τότε παγώνουμε και δεν ξέρουμε πώς να φερθούμε απέναντί του.
Ειδικά στην περίπτωση μιας εγκυμοσύνης που δεν ευόδωσε, η δυσκολία μας είναι ακόμα μεγαλύτερη. Πώς να μιλήσεις για ένα μωρό που δεν είδες ποτέ; Ή για κάτι που δεν έχεις βιώσει εσύ ο ίδιος; Σε μια τέτοια απώλεια, που δεν έχει ακόμα ευρέως αναγνωριστεί η βαρύτητά της από την κοινωνία μας, στεκόμαστε πιο αμήχανοι από ποτέ.
Ελάτε να δούμε μαζί πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο που πενθεί. Και αν σας απασχολεί το θέμα αυτό, να θυμάστε ότι έχετε κάνει ήδη το πρώτο και το πιο σημαντικό βήμα στο να στηρίξετε τον αγαπημένο σας άνθρωπο: νοιάζεστε, κι αυτό είναι ό,τι πιο πολύτιμο μπορείτε να προσφέρετε!
Φροντίδα εαυτού μετά από απώλεια εγκυμοσύνης
Wolfelt, A. (2006). Companioning the Bereaved: A Soulful Guide for Caregivers. United States of America: Companion Press. Neimeyer, R. (2006). Ν' αγαπάς και να χάνεις: Αντιμετωπίζοντας την απώλεια. Αθήνα: Εκδόσεις Κριτική.