


-600x400.png&w=3840&q=75&dpl=dpl_4UYeLXbFaz3rc3bwZsftsoJKS64q)
Ο θυμός είναι ένα φυσικό, υγιές και απαραίτητο συναίσθημα. Κι όμως, όταν εκφράζεται έντονα από ένα παιδί, μπορεί να φέρει ένταση, αμηχανία και πολλές απορίες στον γονιό. Πρέπει να το αφήσω να φωνάξει; Να βάλω όρια; Να του πω να ηρεμήσει; Τι κάνω αν σπάει πράγματα ή χτυπάει;
Σε αυτό το βίντεο, θα δούμε πώς μπορείς να είσαι δίπλα στο παιδί σου με τρόπο που ενισχύει τη συναισθηματική του ωριμότητα, χωρίς να καταπιέζεις το συναίσθημα, αλλά και χωρίς να αφήνεις τη συμπεριφορά ανεξέλεγκτη. Θα συζητήσουμε για τον ρόλο του γονιού ως «συν-ρυθμιστή» σε δύσκολες στιγμές και θα δούμε πώς η αγκαλιά, η κατανόηση και η οριοθέτηση μπορούν να συνυπάρχουν.
Γιατί όλα τα συναισθήματα έχουν θέση. Και κάθε παιδί χρειάζεται να νιώθει πως γίνεται αποδεκτό ακόμα και στις πιο έντονες στιγμές του.
Είναι εντάξει να μη νιώθεις σίγουρος/η κάθε φορά που το παιδί σου θυμώνει. Σημασία έχει να θέλεις να είσαι εκεί. Να μη φοβηθείς το συναίσθημα, να το κοιτάξεις μαζί με το παιδί και να το κάνεις λιγότερο απειλητικό.
Παρακολούθησε το βίντεο και στήριξε το παιδί σου όταν θυμώνει, όχι για να μην θυμώνει ποτέ, αλλά για να ξέρει ότι μπορεί να θυμώνει με ασφάλεια.
Siegel, D. J. & Bryson, T. P. (2012). The Whole-Brain Child: 12 Revolutionary Strategies to Nurture Your Child’s Developing Mind. Delacorte Press.
Porges, S. W. (2011). The Polyvagal Theory: Neurophysiological Foundations of Emotions, Attachment, Communication, and Self-Regulation. W. W. Norton & Company.
Gottman, J., & DeClaire, J. (1998). Raising an Emotionally Intelligent Child: The Heart of Parenting. Simon & Schuster.