



Κάθε γενιά είναι το επόμενο βήμα για ένα πιο εξελιγμένο και σύγχρονο κόσμο. Το ίδιο συμβαίνει και με τη γονεϊκότητα και τα μοντέλα διαπαιδαγώγησης που προκύπτουν με όλο και περισσότερο σεβασμό στο παιδί και στη σχέση μεταξύ παιδιού και γονέα. Πολύ συχνά βέβαια συναντάμε και πρακτικές με διαχρονική αξία. Πολύ συχνά αναγνωρίζουμε στοιχεία διαπαιδαγώγησης που η απλότητά τους είναι ανεξίτηλη μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Τι γίνεται όμως όταν η νέα γενιά γονέων βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τη γενιά των δικών της γονιών;
Τι συμβαίνει όταν οι νέοι γονείς προσπαθούν να συνθέσουν τη δική τους γονεϊκή ταυτότητα και συμπεριφορά ενώ οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχουν άλλη άποψη;
Χρειάζεται τελικά οι δύο πλευρές να συμφωνήσουν σε μια κοινή γραμμή διαπαιδαγώγησης;
Ερωτήματα πολύ καίρια με απώτερο στόχο το καλύτερο για το μεγάλωμα των παιδιών αλλά και για τη ψυχική ηρεμία όλων των εμπλεκομένων.
Deb Dana (2020). Polyvagal Exercises for Safety and Connection : 50 Client-Centered Practices, Publisher WW Norton & Co, ISBN13: 9780393713855Naomi Aldort (2005). Αναθρέφοντας τα παιδιά μας αναθρέφουμε τον εαυτό μας, Αλκυών.Bruce H. Lipton (2015). The Biology of Belief : Unleashing the Power of Consciousness, Matter & Miracles, Publisher Hay House UK Ltd, ISBN13: 9781781805473