Πώς να διαχειριστείς τις συγκρούσεις μετά από διαζύγιο, για να νιώθει το παιδί σου ηρεμία και ασφάλεια

Τα ποσοστά διαζυγίων είναι συνεχώς αυξανόμενα στην ελληνική κοινωνία και αυτό συμβάλλει στην απενοχοποίηση του διαζυγίου ως θέμα «ταμπού». Την ίδια στιγμή, η αναζήτηση συμβουλευτικής καθοδήγησης από τους γονείς είναι όλο και συχνότερη, ιδίως γύρω από το πώς: 

• να διαχειριστούν την πολυπλοκότητα της διαδικασίας του διαζυγίου,
• να υποστηρίξουν συναισθηματικά τα παιδιά και να τα βοηθήσουν να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες,
• να γίνει η επικοινωνία μεταξύ των χωρισμένων γονέων, αλλά και μεταξύ γονέων – παιδιών ομαλή, χωρίς συγκρούσεις,
• να οργανώσουν την καθημερινότητα της νέας οικογενειακής μορφής που θα προκύψει,
• να κοινοποιήσουν στο παιδί τα γεγονότα και να το βοηθήσουν να τα κατανοήσει και αποδεχτεί.

Η αναζήτηση βοήθειας για την κατανόηση των νομικών απαιτήσεων και των σχετικών διαδικασιών προετοιμάζει καλύτερα τους ενήλικες και τους γνωστοποιεί τις υποχρεώσεις που θα έχει στο εξής κάθε φροντιστής. Με τη βοήθεια αυτού ορίζεται το πλαίσιο της επιμέλειας του παιδιού και οι επιλογές διαμεσολάβησης και η επικοινωνία πρώην συντρόφων και γονέων - παιδιού. Όλη αυτή η  νομική και πρακτική διαδικασία επιφέρει άγχος, οργή, κούραση και συχνά καταλήγει σε συγκρούσεις και ασυμφωνίες μεταξύ των γονέων, που διόλου βοηθητικές δεν είναι για τα ήδη αναστατωμένα παιδιά.  

Συνήθεις παράγοντες που δρουν επιβαρυντικά στην ψυχοσωματική κατάσταση των γονέων, στην ικανότητά τους να ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις και τις αλλαγές και στη δύναμή τους να αντέξουν να στηρίξουν και το παιδί είναι:

• η οικονομική επιβάρυνση κάθε φροντιστή,
• η αντίστοιχη, μειωμένη ικανότητα να καλύψει τις ίδιες με πριν παροχές στο παιδί,
• η έλλειψη υποστηρικτικού δικτύου,
• ο ενδεχόμενος κοινωνικός στιγματισμός,
• ο πιεσμένος χρόνος στον οικογενειακό προγραμματισμό και η έλλειψη προσωπικού χρόνου των γονέων,
• η ενδεχόμενη ανάγκη για υπερεργασία,
• οι συναισθηματικές επιπτώσεις (ανασφάλεια, άγχος, θλίψη, θυμός, έλλειψη απουσίας, μελαγχολία και σπανιότερα ανακούφιση),
• η μικρή ηλικία των παιδιών, που επιφέρει δυσκολία κατανόησης και αποδοχής των γεγονότων ή παιδιά με στενή σχέση και καλή επικοινωνία με έναν ή και με τους δύο γονείς και έντονη δυσκολία αποδοχής των γεγονότων.

Η παρουσία υποστηρικτικού δικτύου (θεραπευτές, νομικοί, φίλοι, σχολείο, πατρική οικογένεια) δρα ανακουφιστικά τόσο στους ενήλικες, όσο και στο ίδιο το παιδί. 

Σε αυτό το βίντεο θα πάρεις απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα που αφορούν το διαζύγιο:

• Ποιες είναι οι πρακτικές προκλήσεις ενός διαζυγίου.
• Ποιες είναι οι συναισθηματικές προκλήσεις για τους χωρισμένους γονείς. 
• Τι σημαίνει ορίζω το πλαίσιο του διαζυγίου. Γιατί, αυτό είναι σημαντικό για την καλύτερη έκβαση όλης της διαδικασίας.
• Γιατί είναι σημαντική η αρμονική και καλή επικοινωνία των γονέων μετά το διαζύγιο και τι κάνω, όταν η άλλη πλευρά δεν συνεργάζεται.
• Πόσο θα με βοηθήσει ένα οργανωμένο υποστηρικτικό δίκτυο στην περίπτωση διαζυγίου.
• Πώς νιώθουν, συνήθως τα παιδιά με το διαζύγιο των γονέων και πώς το εκδηλώνουν.
• Πώς να βοηθήσουν οι γονείς τα παιδιά να εκφράσουν και να διαχειριστούν τα δύσκολα συναισθήματα που νιώθουν. 
• Πώς να κοινοποιήσω στο παιδί το διαζύγιο και πότε.
• Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν το πόσο εύκολα ή δύσκολα θα αντιδράσει ένα παιδί στην ανακοίνωση του διαζυγίου.
• Μπορεί ένα παιδί που βιώνει διαζύγιο να μην επιθυμεί να κάνει σχέσεις σαν ενήλικας;