



Όπως λέει μια σοφή παροιμία από την Πολυνησία, «Για να ξέρεις πού πας πρέπει να ξέρεις πού βρίσκεσαι. Για να ξέρεις πού βρίσκεσαι πρέπει να ξέρεις από πού έρχεσαι». Αυτό ακριβώς κάναμε στη σειρά εκπομπών «Διεκδικώ τη γέννα μου». Αναδείξαμε το ιστορικό και κοινωνικό παρελθόν που μας έφερε στο σήμερα, προκειμένου να κατανοήσουμε σε βάθος το «γιατί» της μαιευτικής βίας στο τώρα μας. Στη συνέχεια εστιάσαμε με λεπτομέρεια, με επιστημονικά τεκμηριωμένη πληροφορία, με στατιστικά δεδομένα και με μαρτυρίες μαιών, γυναικών και ανδρών στο τι ακριβώς συμβαίνει καθημερινά στη χώρα μας στον περιγεννητικό τομέα και γιατί. Υπάρχουν όμως και θετικές εμπειρίες τοκετού;
Δημιουργούμε τη γέφυρα που μας οδηγεί στην τελευταία εκπομπή της σειράς, σε μια εκπομπή – Γιορτή Όνειρο. Σε αυτή την εκπομπή λοιπόν, αναδεικνύουμε όλα όσα πήγαν καλά, παρά το επιβαρυντικό πλαίσιο της μαιευτικής βίας που έχει επιβληθεί και μέσα σε αυτό κατάφερε να ανθίσει η ομορφιά και ο σεβασμός στη ζωή.
Μητέρες με θετική εμπειρία τοκετού που είχαν στο σπίτι ή στο νοσοκομείο ή και στα δύο μας περιγράφουν τι έκαναν, πώς το έκαναν και τι υποστήριξη είχαν έτσι ώστε να βιώσουν έναν τοκετό έτσι όπως τον ονειρεύονταν. Αυτό μας βοηθά ώστε να καταλάβουμε τι είναι αυτό που χρειαζόμαστε, ως γυναίκες που εγκυμονούν και γεννούν, ως μωράκια που γεννιούνται, ως σύντροφοι που συνοδεύουν, αγκαλιάζουν και γεννούν μαζί, αλλά και ως επαγγελματίες περιγεννητικής που ενημερώνουν, συνοδεύουν, ενδυναμώνουν, υποστηρίζουν, διευκολύνουν και σώζουν ζωές όταν και όπου αυτό χρειάζεται.
Η γέννα και η γέννηση είναι ένα μοναδικό, κοσμογονικό γεγονός στη ζωή δυο ανθρώπων, της γυναίκας που γεννά και του παιδιού που γεννιέται. Καθορίζει την συνέχεια της ζωής τους, ειδικά τη ζωή του ανθρώπου που γεννιέται. Το να διεκδικούμε έναν τοκετό έτσι όπως τον ονειρευόμαστε είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα, δεν είναι καπρίτσιο, δεν είναι πολυτέλεια.
Η αλήθεια είναι πως δεν έχουμε πλέον καν την πολυτέλεια να διατηρούμε την ψευδαίσθηση ότι η περιγεννητική βία δεν έχει αντίκτυπο στη ζωή μας, ατομικά και συλλογικά, σε προσωπικό και σε κοινωνικό επίπεδο. Όπως λέει και υπέροχη διάσημη μαία Robin Lim «ο ειρηνικός τοκετός θεραπεύει τη Μητέρα Γη». Η σημερινή κατάσταση στον πλανήτη μας μας δείχνει ξεκάθαρα πως ή θα ζήσουμε με αγάπη ή δεν θα υπάρχει η επιλογή της ζωής για εμάς.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την Αρχή και η αρχή είναι η Αρχή της ζωής, της κάθε ζωής, κάθε μαμά μετράει, κάθε τοκετός είναι ένας τοκετός που αξίζει, που πρέπει, που οφείλουμε να βιωθεί με αγάπη, με σεβασμό, με χαρά, με δύναμη, με ενθουσιασμό, με αλώβητο όλο τον ηδονικό κραδασμό της πεμπτουσίας της ζωής. Το οφείλουμε στις γυναίκες, το οφείλουμε στα παιδιά, το οφείλουμε στους εαυτούς μας, το οφείλουμε στην κοινωνία μας, το οφείλουμε στο μέλλον! Διεκδικούμε τη γέννα μας!