Μια μεγάλη ανησυχία των Γονέων είναι το πως να διαχειριστούν καταστάσεις, στις οποίες το παιδί πέφτει θύμα ή γίνεται θύτης Παρενόχλησης, Βίας, Απάτης ή Κοροιδίας, φαινόμενα που όταν παγιώνονται και αυξάνονται σε βαθμό και ένταση, αποτελούν το γνωστό σε όλους μας bullying.
Ήδη από την προσχολική ηλικία τα παιδιά στρέφονται προς τους γονείς κλαίγοντας και λέγοντας ¨Μαμά, αυτός με κορόιδεψε¨ή ¨Με κοροϊδεύουν στο σχολείο¨. Και με τον τρόπο αυτόν, φέρνουν στους Γονείς τον όγκο συναισθημάτων φόβου, ντροπής, αδυναμίας που κουβαλούν και ζητούν βοήθεια στο πως να τον διαχειριστούν.
Υπάρχουν, βέβαια, και περιπτώσεις παιδιών, που δεν νιώθουν ασφάλεια να εκφράσουν στους γονείς τους το τι συμβαίνει και αφήνουν να εννοηθεί πως κάτι συμβαίνει, με τις απότομες αλλαγές που παρουσιάζουν στη συμπεριφορά τους. Είτε γίνονται όλο και πιο εσωστρεφή, απομονώνονται και αποσύρονται, είτε έχουν ξεσπάσματα θυμού, φωνάζουν και γίνονται αντιδραστικά, τα επονομαζόμενα ¨κακά παιδιά¨. Και οι γονείς χρειάζονται μια καθοδήγηση στο πως θα βοηθήσουν το παιδί τους να ανοιχτεί και να αισθάνεται ασφάλεια να επικοινωνεί τις δυσκολίες του.
Και σαν γονέας αντιδράς συνήθως αυθόρμητα. Μαλώνεις το παιδί, «Γιατί τους αφήνεις να σε κοροϊδεύουν? Δεν είσαι φλώρος εσύ», ή απορρίπτεις τα λεγόμενά του και το επικρίνεις «Έλα τώρα, μην είσαι τόσο μυγιάγγιχτος και σε ενοχλούν όλα» με στόχο απώτερο να το ενδυναμώσεις. Ή αναλαμβάνεις δράση και πηγαίνεις στο σχολείο να επιπλήξεις τα παιδιά που το κάνουν αυτό ή τη δασκάλα που δεν ασχολείται με το ζήτημα. Αγνοώντας τι συνέπειες αυτές οι πρακτικές έχουν για τον ψυχισμό και την προσωπικότητά του.
Και στην προσπάθειά αυτή, να ¨σώσεις¨το παιδί σου, ξεχνάς το βασικό που έχει ανάγκη. Το να το παρηγορήσεις, να το καθοδηγήσεις πως το ίδιο θα μπορέσει να αναλάβει δράση και μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία να το ενδυναμώσεις και να το προετοιμάσεις να γίνει ένας Ενήλικας Αυτόνομος, με αίσθημα Φροντίδας, Σεβασμού και Αξίας για τον Εαυτό του και τους άλλους.
Cefai, C., Cavioni, V. ( 2014). Social and Emotional Education in Primary School- Integrating Theory and Research into Practice. Springer, NYEverly, G. S., McCormack, D. K., & Strouse, D. A. (2012). Seven Characteristics of Highly Resilient People. International Journal of Emergency Mental Health, 14(2), 137-143.Haworth (1964). Child Psychotherapy . Basic booksMasten, A. S. (2014). Global perspectives on resilience in children and youth. ChildDevelopment, 85, 6-20Poulou, M. (2005). The Prevention of Emotional and Behavioural Difficulties in Schools: Teachers’ suggestions. Educational Psychology in Practice (21), 1, March 2005, pp. 37–52Steuer, F.B. (2005). Η Ψυχολογική Ανάπτυξη των παιδιών (Επιμ. Α.- Σ. Αντωνίου). Εκδόσεις Έλλην, Αθήνα Vygotsky, L. (1978). Mind in Society. Cambridge, Mass: Harvard University PressVygotsky, L.S. (1997). Νους στην Κοινωνία, (Επιμ. Σ. Βοσνιάδου). Gutenberg.
.png&w=3840&q=75&dpl=dpl_4UYeLXbFaz3rc3bwZsftsoJKS64q)