



Μια εγκυμοσύνη μετά από απώλεια είναι ένα αποκλειστικά χαρμόσυνο γεγονός. Για τους γύρω. Για τη μητέρα είναι μια πολύπλοκη εμπειρία με πληθώρα συναισθημάτων που εναλλάσσονται το ένα το άλλο σε άστατο ρυθμό.
Το να μείνεις έγκυος ξανά, μετά από αποβολή, από θνησιγένεια, από διακοπή κύησης, μετά από εξωσωματικές που δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα, είναι κάτι που φέρνει και χαρά και φόβο μαζί, ταυτόχρονα. Κάθε μέρα που περνά είναι και μια μικρή νίκη, που όμως κουβαλά μαζί της και αγωνία για το αύριο. Πλησιάζοντας το χρονικό ορόσημο της προηγούμενης απώλειας πιθανόν να πυροδοτηθεί περαιτέρω ανησυχία και οι ερωτήσεις, οι απορίες και η ανάγκη για να ελεγχθούν τα πάντα ίσως γίνει πιο επιτακτική και απαραίτητη.
Μνήμες από την απώλεια θα ξυπνήσουν, το πένθος θα μας συνοδεύει και συχνά μπορεί να υπάρξει δυσκολία στη διαχείριση συναισθημάτων, αλλά και στην εύρεση ανθρώπων που θα κατανοήσουν αυτό που βιώνουμε στην ολότητά του, χωρίς να προσπαθήσουν να το μειώσουν, να το μετατρέψουν σε κάτι άλλο ή να το παραβλέψουν.
Σε αυτό το βίντεο θα αναγνωρίσουμε και θα αγκαλιάσουμε οτιδήποτε μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος που διανύει μια εγκυμοσύνη αφότου έχει βιώσει αποβολή, ή οποιουδήποτε άλλου είδους απώλεια/διακοπή κύησης, ή υπογονιμότητα.
-Θα δούμε πώς μπορούμε να φροντιστούμε, ώστε να έχουμε μια όσο το δυνατόν πιο ομαλή πορεία στην εγκυμοσύνη αυτή
-Τι είναι αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε, τι δεν μας κάνει καλό, και πώς μπορούμε να προστατευτούμε από συμπεριφορές και καταστάσεις που δεν μας επιτρέπουν να είμαστε ο εαυτός μας
-Τι αξία έχει η σύνδεση με το μωρό μας, και πώς μπορεί να επιτευχθεί
-Και θα δούμε συναισθηματικά και πρακτικά πώς μπορούμε να τιμήσουμε το μωρό ή τα μωρά μας που δεν είναι πια εδώ, υποδεχόμενοι παράλληλα το “ουράνιο τόξο” μας, όπως χαρακτηρίζεται το μωρό που γεννιέται μετά από απώλεια εγκυμοσύνης.
Κάθε γυναίκα, κάθε ζευγάρι βιώνει διαφορετικά μια εγκυμοσύνη μετά από αποβολή, θνησιγένεια, διακοπή κύησης ή χρόνια υπογονιμότητα. Όμως ένας κοινός παρανομαστής είναι πως πρόκειται για μια εμπειρία που θέλει ιδιαίτερη φροντίδα, στήριξη, αποδοχή εαυτού, ενσυναίσθηση και αγάπη.
Θέλει ανοιχτωσιά, και να βιωθεί όσο γίνεται πιο κοντά στον αληθινό, και υπέροχο εαυτό μας!
Clark-Coates, Z. (2021). Pregnancy after loss: A day-by-day plan to reassure and comfort you. London: Orion Publishing Co.Lamb, E. (2002). The Impact of Previous Perinatal Loss on Subsequent Pregnancy and Parenting. The journal of perinatal education: 11(2): 33–40. doi: 10.1624/105812402X88696