



Η απώλεια εγκυμοσύνης είναι ένα αόρατο πένθος, γιατί δε συζητιέται ανοιχτά και δεν έχει την απαιτούμενη ορατότητα στην κοινωνία μας. Το γεγονός αντιμετωπίζεται ως μη γενόμενο και όλοι σου ζητούν να προχωρήσεις χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις πληγές που κουβαλάς.
Γυναίκες και ζευγάρια βιώνουν αποβολή, διακοπή κύησης, θνησιγένεια ή/και ζουν με την υπογονιμότητα περνώντας το πένθος τους σε μοναξιά, συχνά χωρίς την κατάλληλη στήριξη και κατανόηση από το στενό και το ευρύτερο περιβάλλον.
Όμως πρόκειται για μια πολύ ιδιαίτερη απώλεια που χρήζει φροντίδας. Γιατί καταρχάς είναι το πιο ανατρεπτικό πένθος: εκεί που περιμένεις ζωή, σου έρχεται θάνατος. Όπως λέει και η γαλλίδα ψυχαναλύτρια M.J. Soubieux, πρόκειται για «την εκκωφαντική είσοδο του θανάτου τη στιγμή ακριβώς του αναβλύσματος της ζωής» που μας αφήνει άφωνους και άπραγους μέσα στο ανείπωτο και την οδύνη (Soubieux, 2015).
Είναι μια μοναδική εμπειρία για τον κάθε άνθρωπο αυτό το πένθος, όμως έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά που εμπεριέχουν πολλές απώλειες, όπως:
Στόχος του βίντεο είναι να εξιχνιάσουμε τι νιώθει ένας άνθρωπος που βιώνει μια τέτοια απώλεια, να ευαισθητοποιήσουμε το ευρύ κοινό για την καλύτερη αντιμετώπιση σε τέτοια βιώματα και πώς μπορούμε να φροντίσουμε τον εαυτό μας όταν μια τέτοια εμπειρία έρθει στη ζωή μας.
Πώς βιώνει την απώλεια ένα παιδί και πώς ένας γονέας;
Wolfelt, A. (2006). Companioning the Bereaved: A Soulful Guide for Caregivers. United States of America: Companion PressNeimeyer, R. (2006). Ν' αγαπάς και να χάνεις: Αντιμετωπίζοντας την απώλεια. Αθήνα: Εκδόσεις ΚριτικήSoubieux, M.J. (2015) Το περιγεννητικό πένθος. Θεσσαλονίκη: Εντόμω ΣΥΜΕΠΕ