Η ενδοσχολική βία κλιμακώνει επικίνδυνα την παρουσία της. Σε σημείο που να μην μπορούμε να της γυρνάμε άλλο την πλάτη. Για να προσεγγίσουμε την ενδοσχολική βία δεν θα πρέπει να την εξετάσουμε μεμονωμένα και ανεξάρτητα από τον κοινωνικό μας περίγυρο, την οικογένεια και το ίδιο το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Τα παιδιά αναπαράγουν την ενδοοικογενειακή βία και τα κοινωνικά αδιέξοδα που βιώνουν καθημερινά. Για αυτό είναι σημαντικό να βρούμε δραστηριότητες με τις οποίες μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο του bullying σε κάθε ηλικία.
Ο σχολικός εκφοβισμός – bullying είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου και αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομήλικων παιδιών. Αν και το φαινόμενο υπήρχε πάντα, το ενδιαφέρον των ερευνών ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια το καθιστούν ένα από τα σημαντικότερα και τα πιο πολυσυζητημένα κοινωνικά φαινόμενα.
Ο κύκλος του εκφοβισμού ξεκινάει όταν ένα παιδί θεωρηθεί σχετικά αδύναμο στις επιθέσεις τρίτων. Ένα παιδί ή μια ομάδα με μεγαλύτερη εξουσία αποφασίζει να εστιάσει στα πιθανά θύματα και να τα υποβάλλει σε διάφορες μορφές κακοποίησης, αρχίζοντας συνήθως με πειράγματα και ήπιο εξευτελισμό. Συνήθως το πράγμα σταματά εκεί, συχνά όμως προχωρεί παραπέρα, προσελκύοντας και άλλα παιδιά στην προσπάθεια αυτή. Τα προσωπικά αντικείμενα του θύματος μπορεί να μετακινηθούν ή να κλαπούν ή, σε ακραίες περιπτώσεις, να πέσει θύμα σωματικής βίας. Οι περίοδοι κατά τις οποίες το παιδί υφίσταται αυτές τις αρνητικές συμπεριφορές μπορεί να εναλλάσσονται με περιόδους απομόνωσης από την υπόλοιπη ομάδα.
Απαραίτητη προϋπόθεση του εκφοβισμού είναι η ασυμμετρία ισχύος ανάμεσα σε άτομα ή και ανάμεσα σε ομάδες στο σχολείο.
Οι δραστηριότητες που ακολουθούν έχουν στόχο να βοηθήσουν τα παιδιά να αναγνωρίσουν τις αντιλήψεις τους για την επιθετικότητα, να βρουν άλλους τρόπους έκφρασης των συναισθημάτων τους και να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση των παιδιών για τα συναισθήματα των άλλων.
