Tο τι φοράς λέει ποιος είσαι – Ρούχα, ταυτότητα και αποδοχή

Το ντύσιμο δεν είναι απλώς πρακτικό - είναι προσωπικό.
Κάθε πρωί, ένα μικρό παιδί ανοίγει την ντουλάπα και διαλέγει ένα φόρεμα με γκλίτερ, γάντια και σκούφο και είναι κατακαλόκαιρο! Και την ίδια στιγμή, από δίπλα, ένας γονιός κοιτάει το ρολόι και σκέφτεται: «Πάλι θα αργήσουμε! Θα το κρίνουν; Θα κρυώσει; Θα με πουν αδιάφορη;» Αντιδράς. Και το παιδί νιώθει, χωρίς να του το πεις: «Κάτι πάει λάθος με αυτό που είμαι». Αυτό το άρθρο είναι εδώ για να σου δείξει πώς η εξωτερική εμφάνιση του παιδιού, τα ρούχα και οι επιλογές του δεν είναι επιπολαιότητα, είναι κυρίως ταυτότητα.

Από ποια ηλικία αρχίζει να χτίζεται η ταυτότητα μέσω των ρούχων;

Σύμφωνα με αναπτυξιολογικές μελέτες, η ταυτότητα φύλου, ρόλων και ατομικότητας αρχίζει να διαμορφώνεται ήδη από τα 2-3 έτη (Rubin et al., 2009). Στα μικρά παιδιά λοιπόν, η ένδυση γίνεται μέσο πειραματισμού («Μ’ αρέσει αυτό!»), τρόπος ανεξαρτησίας («Το διάλεξα μόνος μου») ακόμη και μια μορφή κοινωνικής δήλωσης («Θέλω να μοιάσω με…»).  Κάθε επιλογή είναι μια πράξη αυτοπροσδιορισμού.

Τι σημαίνει όταν το παιδί θέλει να φορέσει κάτι “παράταιρο”;

Αντί να σκεφτούμε πως αυτό θα το εκθέσει και θα το ξεχωρίσει με αρνητικό τρόπο, είναι σημαντικότερο να εστιάσουμε στο ποια ανάγκη εξυπηρετεί αυτή η επιλογή. Μπορεί όντως να θέλει να ξεχωρίσει, να εντυπωσιάσει ή απλώς να νιώθει όμορφα φορώντας το. Μπορεί επίσης, να θέλει να νιώσει πως η γνώμη του μετράει. Γι' αυτό όταν εμείς εκεί επικοινωνούμε πως κάτι “δεν κάνει”, το παιδί δεν ακούει για το ρούχο. Ακούει για τον εαυτό του.

Ποια όρια μπορώ να βάλω χωρίς να ακυρώνω την προσωπικότητά του;

Ο στόχος δεν είναι “ή όλα ή τίποτα”. Ο στόχος είναι να πούμε “ναι” χωρίς να λέμε πάντα “ναι σε όλα”. Μπορώ να πω: «Αυτό το outfit είναι τέλειο για το απόγευμα που θα πάμε βόλτα. Για το σχολείο, τι θα μπορούσε να σε κάνει να νιώσεις όμορφα και άνετα μαζί;» Τα όρια που είναι συγκεκριμένα, τρυφερά και επεξηγούν είναι αυτά που ουσιαστικά δεν μειώνουν το παιδί αλλά το χτίζουν. Και αυτός ο τρόπος επικοινωνίας μπορεί να μοιάζει ξύλινος για εμάς, γιατί μας είναι ξένος, όμως δεν μπορούμε να χτίσουμε νέες πεποιθήσεις με παλιούς τρόπους επικοινωνίας. 

Πώς όμως, δείχνω αποδοχή χωρίς να φοβάμαι την απόρριψη; Η δύναμη της δικής μας ιστορίας

Μέσα σε όλη αυτή τη συζήτηση για ρούχα, σχολιασμούς, ταυτότητα και αποδοχή… υπάρχει και κάτι ακόμη. Το παιδί ακούει - αλλά κυρίως νιώθει - πότε μιλάει η καρδιά μας. Και εκείνες τις στιγμές που το παιδί δυσκολεύεται, δεν χρειάζεται ένα μάθημα. Χρειάζεται έναν καθρέφτη. Όταν του λέμε.. «Ξέρεις… θυμάμαι μια φορά, όταν πήγα με το αγαπημένο μου μπλουζάκι στο σχολείο και μου είπαν κάτι που με στενοχώρησε…» …δεν του δίνουμε μόνο μια ιστορία. Του δίνουμε την άδεια να μας εμπιστευτεί. Του λέμε: «Το ξέρω αυτό το μονοπάτι. Δεν είσαι μόνος/η.»

Μπορούμε να διηγηθούμε τέτοιες ιστορίες εκτός έντασης, σε άλλες στιγμές:

• Πριν τον ύπνο
• Σε μια βόλτα
• Όταν μιλάμε για τα ρούχα μας ή κοιτάμε φωτογραφίες
• Όταν το παιδί αναρωτηθεί «εσύ τι φορούσες όταν ήσουν μικρή;»

Γιατί όταν το παιδί γνωρίζει ότι κι εμείς κάποτε φοβηθήκαμε ή πονέσαμε, νιώθει πιο ελεύθερο να μας μιλήσει όταν και αν πληγωθεί και το ίδιο. Αυτή είναι η έννοια της σύνδεσης.. Όχι δηλαδή να του μάθουμε πως να τα διαχειρίζεται όλα αλλά να του δείξουμε ότι μπορεί να έρθει σε εμάς όλες τις φορές που δυσκολεύεται και χρειάζεται ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης και αναφοράς. Ο φόβος μας ναι, είναι υπαρκτός (“αν το παιδί μου το σχολιάσουν…;”). Αλλά η πραγματική αποδοχή είναι η μόνη προετοιμασία και μοιάζει / ακούγεται κάπως έτσι: “Θα είμαι εδώ ότι κι αν γίνει. Γιατί αυτό που είσαι αξίζει, ότι κι αν φοράς.”

Όταν τα ρούχα γίνονται εργαλείο αποδοχής

Η επιλογή των ρούχων δεν είναι μόνο θέμα εμφάνισης, είναι πολύ περισσότερο θέμα αίσθησης. Τα παιδιά μας χρειάζονται ρούχα που να είναι:

• Άνετα (για να μη περιορίζουν την κίνηση και το παιχνίδι)
• Ποιοτικά (για να αντέχουν στον χρόνο και στη δράση)
• Ευφάνταστα (για να δίνουν χαρά και αφορμές αυτοέκφρασης)

Οι συλλογές της DPAM σχεδιάζονται πάντα με αυτήν ακριβώς τη φιλοσοφία: να συνδυάζουν λειτουργικότητα, στυλ και σεβασμό στην παιδικότητα. Είναι σημαντικό να επιλέγουμε ρούχα που προσφέρουν χαρά, άνεση, και αυτοπεποίθηση στα παιδιά, χωρίς να τα περιορίζουν. Έτσι, ο γονιός μπορεί να βάλει όρια με ασφάλεια, χωρίς να “σβήσει” την έκφραση του παιδιού και το παιδί να νιώθει ότι ανήκει, χωρίς να θυσιάζει το ποιο είναι. 

«Φόρεσε αυτό που νιώθεις».

To «Φόρεσε αυτό που νιώθεις» δεν είναι μόνο σλόγκαν τελικά, είναι στάση ζωής.  Η αποδοχή από τον γονιό και η ταυτότητα του παιδιού χτίζονται παρέα και αυτό δεν γίνεται όταν όλα είναι “στην εντέλεια”, αλλά όταν το παιδί αντέχει να είναι ο εαυτός του, ξέροντας ότι η σύνδεση με τον γονιό του δεν εξαρτάται από τίποτα- ούτε από  το τι φοράει.

DPAM

Λίγα Λόγια για την Eταιρεία

Η DPAM αποτελεί τμήμα μιας διεθνούς αλυσίδας καταστημάτων, εξειδικευμένης στον τομέα της παιδικής ένδυσης, υπόδησης και αξεσουάρ. Δημιουργεί ρούχα που χαμογελούν, γεμάτα χρώματα και χαρά, πάντα με γνώμονα την υψηλή ποιότητα, αγκαλιάζοντας την παιδικότητα, την ξεγνοιασιά και την αθωότητα. 

Οι συλλογές περιλαμβάνουν ενδύματα για καθημερινή χρήση, ειδικές περιστάσεις και εποχιακά κομμάτια. Στη DPAM θα βρείτε και τη μεγαλύτερη συλλογή από δερμάτινα παπούτσια, sneakers, σανδάλια και casual επιλογές που θα λατρέψει κάθε παιδί! Με περισσότερα από 25 επώνυμα brands, καλύπτουμε κάθε ανάγκη και ηλικία — από τα πρώτα βήματα μέχρι το σχολείο και τις αθλητικές δραστηριότητες.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.dpam.gr