Πρέπει να πατήσω φρένο στην καριέρα μου όταν γίνομαι γονέας;

Η γονεϊκότητα αλλάζει τον ρυθμό, όχι την αξία. Πώς οι οργανισμοί και οι γυναίκες ηγέτιδες ξαναγράφουν το αφήγημα.

Η «παύση» που ζητείται (κυρίως από τις γυναίκες)

Ας το πούμε ξεκάθαρα:
Το ερώτημα αυτό σπάνια τίθεται στους άντρες.

Στις γυναίκες όμως:

• λέγεται ψιθυριστά
• επιβάλλεται έμμεσα
• συνοδεύεται από ενοχή

«Μήπως να πατήσεις λίγο φρένο;»

Όχι πάντα με κακή πρόθεση. Είναι ένα κοινωνικοί αφήγημα που κρατάει χρόνια.

Πότε το φρένο είναι φροντίδα και πότε φόβος

Υπάρχουν στιγμές που το «κατεβάζω ταχύτητες»  είναι σοφία. Και άλλες που είναι απλώς κοινωνική πίεση μεταμφιεσμένη σε “λογική”.

Ανάγκη είναι όταν:

• είσαι σε burnout
• δεν υπάρχει υποστήριξη
• το σώμα σου φωνάζει

Φόβος είναι όταν:

• φοβάσαι την κριτική
• φοβάσαι ότι «δεν γίνεται και τα δύο»
• νιώθεις ότι πρέπει να μικρύνεις για να χωρέσεις

Το HR οφείλει να ξέρει τη διαφορά.

Ο επανασχεδιασμός είναι το νέο productivity

Δεν είναι όλα ή τίποτα.

Το νέο leadership λέει:

• αλλάζω ρυθμό
• αλλάζω δομή
• όχι τα όνειρά μου

Στην πράξη αυτό σημαίνει:

• ευέλικτα μοντέλα εργασίας
• καθαρά όρια
• αξιολόγηση με βάση την ουσία, όχι τις ώρες

Αυτό δεν είναι «διευκόλυνση». Είναι στρατηγική βιωσιμότητας ανθρώπινου δυναμικού.

Και μία προσωπική νότα σε όλο αυτό

Κι εγώ δέχτηκα το βλέμμα:

«Τώρα;»

Ναι. Τώρα.

Όχι επειδή ήταν εύκολο. Αλλά επειδή δεν ήθελα το παιδί μου να μάθει ότι τα όνειρα μπαίνουν στο συρτάρι.

Έμαθα να:

• διαλέγω ουσία
• αφήνω επιφανειακές προσδοκίες
• ζω με ισορροπία, όχι τελειότητα

Και αυτό είναι το πιο δυνατό μάθημα που μπορούσα να του δώσω. Δεν υπάρχει μία σωστή απόφαση.
Υπάρχει συνειδητή επιλογή.

Όταν σπάμε τα στερεότυπα:

• ελευθερώνουμε τους γονείς
• δυναμώνουμε τους οργανισμούς
• μεγαλώνουμε παιδιά που ξέρουν τι σημαίνει ζωή με νόημα

Και αυτό είναι το μέλλον του leadership.