«Ο βασικός φροντιστής είναι η μητέρα;» – Ώρα για αλλαγή

Στερεότυπα! Αυτή η λέξη με παραπέμπει σε κάτι πολύ στιβαρό και σταθερό! Αυτά τα χαρακτηριστικά από μόνα τους δεν παραπέμπουν σε κάτι αρνητικό, αντιθέτως, μυρίζουν ασφάλεια! Τι γίνεται, όμως, όταν η ροή της εξέλιξης εμποδίζεται μέσα από αυτά τα χαρακτηριστικά;

Δεκάδες διαφημίσεις, φωτογραφίες, τραγούδια, έργα τέχνης, εκπροσωπούν τη μητέρα ως βασικό φροντιστή του παιδιού της. Αυτό πραγματικά με συγκινεί και μου ακούγεται υπέροχο! Δεν πιστεύω ότι κάποια μητέρα που αγαπά το ρόλο της, θα ήθελε να χάσει τη διαθεσιμότητα αυτής της φροντίδας.

Ξέρετε αυτή η φροντίδα έχει κάτι μαγευτικό! Έχει μια βαθιά σύνδεση ανιδιοτελή που ίσως να μην έχεις βιώσει ξανά ποτέ! Έχει ένα άφημα και μια ηρεμία μέσα σε αλησμόνητες βρεφικές, νηπιακές, παιδικές και εφηβικές αγκαλιές. Τέτοιες στιγμές είναι ανεκτίμητες, νομίζω δεν μπορείς καν να τις περιγράψεις με λόγια, μονάχα όταν κοιτάς τον άνθρωπο που τις διηγείται στα μάτια και στη χροιά της φωνής του μπορείς να κατανόησης κάτι από το βίωμά του!

Η βασική φροντίδα μυρίζει μανούλα, γιατί η φροντίδα από μόνη της είναι ποιότητα θηλυκή. Όμως, θηλυκή πλευρά έχουμε όλοι οι άνθρωποι, άντρες και γυναίκες, πατέρες και μητέρες…Πώς ξεφύγαμε και η φροντίδα κατέληξε να είναι ευθύνη ενός χωρίς επιλογή!

Άραγε, θα μπορούσε ένας πατέρας να περιγράψει τα δώρα της εγγύτητας και της σύνδεσης που φέρνει αυτή η βασική φροντίδα του παιδιού, όταν την αναλαμβάνεις; Αν μπορώ να απαντήσω, πιστεύω πως ναι. Είναι αρκετά προβληματισμένη αν στις μέρες μας πια η μητέρα κυριαρχικά αναλαμβάνει το ρόλο της φροντίδας ή αν απλά δεν υπάρχει κάποιος άλλος διαθέσιμος και πρόθυμος να αλλάξει κάτι από τη ζωή του και να κάνει χώρο για την παιδική φροντίδα. Ξέρω η φροντίδα του παιδιού δεν παράγει χρήματα, δεν είναι δραστηριότητα, δεν είναι αναγνωρίσιμη ιδιαίτερα και δεν έχει ρεπό, αλλά αμοιβαία πλουσιοπάροχα γιατί σε εξελίσσει σαν άνθρωπο και γιατί πλάθεις τον άνθρωπο του μέλλοντος.

Αν μπορώ να στείλω ένα μήνυμα σε περισσότερους γονείς είναι ότι αν αυτή η φροντίδα μοιραστεί ανάμεσα στους γονείς, μπορεί να είναι περισσότερο όμορφη παρά αγγαρεία, μπορεί να φέρει την οικογένεια και το ζευγάρι πιο κοντά και όχι να τους απομακρύνει. 

Έχει υλικό συνδετικό αυτή η βασική φροντίδα, λέγεται αγάπη αυτό το υλικό! Για να οδηγηθώ στα επόμενα βήματα κάλυψης των αναγκών μου και να φτάσω στην αυτοπραγμάτωσή μου ως άνθρωπο, χρειάζεται πρώτα να εδραιώσω τη βάση μου, εκεί εδρεύει η βασική φροντίδα, γι’ αυτό είναι τόσο πολύτιμη, να την έχεις λάβεις και να μπορείς να τη προσφέρεις!

Άρα, λοιπόν, το αντίθετο του στερεότυπου θα μπορούσε να είναι το ρευστότυπο, να διατηρούμε το πλαίσιο και την αναγκαιότητα της βασικής φροντίδας προς το παιδί άρα να δώσουμε ροή και ευελιξία στο τρόπο και στο βασικό φροντιστή!