Attachment Parenting χωρίς θηλασμό, babywearing ή συγκοίμηση, γίνεται;

To Αttachment Parenting έχει συνδεθεί πολύ στη συνείδηση των περισσότερων γονιών με 3 πρακτικές: το θηλασμό, το babywearing (το να «φοράμε» τα μωρά μας σε μάρσιπο) και τη συγκοίμηση.

Τόσο έχουν συνδεθεί αυτές οι πρακτικές, που αν κάποια μητέρα δεν επιλέγει κάποια από αυτές, μπορεί να νιώθει ότι κάτι δεν κάνει σωστά ή μπορεί, ακόμα, και να γίνει δέκτρια αρνητικής κριτικής σχετικά με το «πόσο» attachment parenting κάνει τελικά.

Είναι όμως τόσο σημαντικά αυτά τα στοιχεία; Από πού έχει προκύψει όλη αυτή η συζήτηση; Τι ισχύει τελικά;

(Σημείωση: Στο συγκεκριμένο άρθρο δεν θα εξετάσω καθόλου το κομμάτι της υγείας σε σχέση με το θηλασμό, το babywearing και την συγκοίμηση – προσκαλώ, όμως, τους γονείς, πριν αποφασίσουν αν κάτι από αυτά τους ταιριάζει ή όχι, να ενημερωθούν σε σχέση με τα οφέλη για την υγεία των παιδιών και τη δικιά τους.)

Η γρήγορη απάντηση

Ναι. Attachment parenting χωρίς θηλασμό, babywearing ή συγκοίμηση, γίνεται!

Το ζητούμενο στο attachment parenting είναι (μαντέψτε!) το attachment – ο ασφαλής δεσμός ανάμεσα στο γονιό και το παιδί. Ο θηλασμός, το να «φοράμε» τα μωρά μας και να κοιμόμαστε μαζί τους, βοηθούν πολύ στο να δημιουργηθεί ο δεσμός αυτός, οργανικά – χωρίς να το σκεφτόμαστε και πολύ. 

Οπότε, αν ένας γονιός δεν μπορεί ή δεν επιλέγει να εξασκήσει όλες ή κάποιες από αυτές τις πρακτικές, θα χρειαστεί να είναι πιο συνειδητός στο να δημιουργεί τις συνθήκες που χρειάζονται ώστε να αναπτυχθεί αυτός ο ασφαλής δεσμός με το μωρό του.

Τι προσφέρουν αυτές οι πρακτικές στο attachment;

Ο θηλασμός, το babywearing και η συγκοίμηση, είναι τόσο «συμβατά» με το attachment parenting επειδή έχουν «ενσωματωμένους» 2 πολύ σημαντικούς παράγοντες για τη δημιουργία του ασφαλούς δεσμού: τη σωματική επαφή και την γρήγορη ανταπόκριση στις ανάγκες του μωρού.

• Με τη σωματική επαφή, ιδιαιτέρως την επαφή δέρμα-με-δέρμα, εκκρίνεται στο μωρό αλλά και στο γονιό η ορμόνη ωκυτοκίνη, γνωστή ως η «ορμόνη της αγάπης». Η ωκυτοκίνη υποστηρίζει τη δημιουργία οικειότητας, σύνδεσης και μειώνει το στρες, αφού αντιρροπεί τα αποτελέσματα της κορτιζόλης (της ορμόνης του στρες) και λόγω της anti-stress δράσης της, ηρεμεί το γονιό αλλά και το μωρό, στηρίζοντας περαιτέρω τη δημιουργία του δεσμού (γιατί με ποιό μωρό άραγε θα συνδεθούμε πιο εύκολα; Το ήρεμο ή αυτό που κλαίει πολύ;).
• Η γρήγορη ανταπόκριση στις ανάγκες του μωρού, έχει να κάνει με το βαθμό στον οποίο το μωρό μπορεί να νιώθει ασφάλεια ότι το περιβάλλον θα ανταποκριθεί στις ανάγκες του, χωρίς αυτό να χρειάζεται να μοχθήσει για αυτό (μέσω του έντονου κλάματος). Και μέσω αυτής της ασφάλειας, δυναμώνει και ο δεσμός με τον γονιό.

Τέλος, χρειάζεται να αναφέρω πως το babywearing και η συγκοίμηση, είναι πολύ βοηθητικά μέσα στους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής και την έλλειψη χρόνου που – λιγότερο ή περισσότερο – βιώνουμε οι περισσότεροι γονείς. Φορώντας τα παιδιά μας, μπορούμε να είμαστε ταυτόχρονα σε διαρκή σωματική επαφή με το μωρό ενώ κάνουμε τις απαραίτητες δουλειές μας και όταν κοιμόμαστε μαζί τους, εκμεταλλευόμαστε και τον χρόνο του ύπνου και της νύχτας για να ικανοποιήσουμε την ανάγκη των μωρών μας για σωματική επαφή και για γρήγορη ανταπόκριση.

Μερικές ιδέες για την υποστήριξη της δημιουργίας ασφαλούς δεσμού για τον γονιό που δεν μπορεί να εξασκήσει ή δεν επιλέγει αυτές τις πρακτικές:

• Καθημερινός χρόνος αφιερωμένος στις αγκαλιές και στην επαφή δέρμα-με-δέρμα.
• Όταν ταΐζει το μωρό με μπιμπερό να το κρατάει κοντά όπως θα το κρατούσε αν θήλαζε, έτσι ώστε να υπάρχει βλεμματική επαφή.
• Μικρά και περισσότερα γεύματα κατ’ απαίτηση του μωρού και όχι βάση προγράμματος, καθώς και διαλείμματα κατά τη διάρκεια ενός ταΐσματος, ώστε να υπάρχει περισσότερη αλληλεπίδραση. 
• Να μην καταφύγει σε τεχνικές εκπαίδευσης ύπνου.
• Να κοιμίζει το μωρό και να μην το αφήνει να αποκοιμιέται μόνο του.
• Να εξασφαλίσει ότι όταν το μωρό ξυπνήσει το βράδυ, θα το ακούσει άμεσα και θα ανταποκριθεί στο κλάμα του γρήγορα.
• Όταν το μωρό κλαίει στο καρότσι, να το παίρνει αγκαλιά για να το παρηγορήσει.