
«Άστο να κλάψει- Αν το παίρνεις αγκαλιά κάθε φορά που κλαίει το κακομαθαίνεις»
Δηλαδή το κλάμα είναι κακό;
Το κλάμα των μωρών και των παιδιών στη συνέχεια δεν είναι από μόνο του κακό και σε καμιά περίπτωση δεν χρειάζεται να σκέφτεται κανείς πώς θα το αποφύγει. Το κλάμα είναι έκφραση αναγκών και συναισθημάτων, πόσο μάλλον στα μωρά και παιδιά που δεν έχουν λεκτική επικοινωνία. Στόχος δεν είναι να σταματήσουμε το κλάμα, αλλά να ανταποκριθούμε σε αυτό.
«Ανταποκρινόμαστε στο κλάμα όταν αυτό εκφράζει σωματική ανάγκη η κάποιο πρόβλημα, αλλιώς θα κακομάθει».
Αυτό αποτελεί από τα μεγαλύτερα στερεότυπα που παιδεύουν τους γονείς. Οι ανάγκες ενός μωρού δεν περιορίζονται στο φαγητό και στην καθαριότητα. Τα πρωτεύοντα θηλαστικά, όπως είναι ο άνθρωπος εκφράζουν μια σημαντική ανάγκη επιβίωσης για το είδος τους, την ανάγκη της σωματικής επαφής και εγγύτητας με τον ενήλικο φροντιστή τους. Το κλάμα των μωρών διατηρεί τους γονείς τους σε κοντινή επαφή ώστε να εξασφαλιστεί η υγιής επιβίωση και ανάπτυξή τους.
Γιατί όμως να ανταποκρίνομαι;
Ας δούμε πρώτα τι σημαίνει ανταποκρίνομαι. Ανταποκρίνομαι όπως αναφέραμε δεν σημαίνει βρίσκω το μέσο να το αποφεύγω πάντα ή να το σταματήσω άμεσα. Αυτό άλλωστε μπορεί να προκαλέσει αυξημένα επίπεδα στρες ειδικά στους νέους γονείς. Ανταποκρίνομαι σημαίνει, σε κοιτάζω, σε αγκαλιάζω, σου μιλάω, σε βοηθώ να καταλάβεις ότι όλα είναι καλά και ότι είσαι ασφαλές κοντά μου. Σημαίνει ότι μαζί θα το περάσουμε και αυτό.
.jpg&w=1920&q=75&dpl=dpl_4UYeLXbFaz3rc3bwZsftsoJKS64q)
Σε τι επενδύω όταν ανταποκρίνομαι;
- Στη δημιουργία μιας σχέσης ασφάλειας και εμπιστοσύνης.
- Στην ενίσχυση ενός ασφαλούς συναισθηματικού δεσμού.
- Σε λιγότερα περιστατικά έντονου κλάματος.
- Σε χαμηλότερα επίπεδα στρες για το μωρό, πράγμα που επηρεάζει την ψυχική και σωματική του υγεία έως και την ενήλική του ζωή.
- Σε χαμηλότερα επίπεδα στρες για τους γονείς.
- Στην ενδυνάμωση των γονέων και του αισθήματος αυτο-αποτελεσματικότητας που οι ίδιοι νιώθουν για τον γονεϊκό τους ρόλο.
- Στην δημιουργία μιας ασφαλούς βάσης ώστε το παιδί αργότερα με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση να εξερευνήσει το περιβάλλον του.
- Σε μεγαλύτερη αυτονομία και ανεξαρτησία του παιδιού στην κατάλληλη ηλικία.
Και τα πρακτικά εμπόδια;
Πολλοί γονείς θα πουν ότι ειδικά τον πρώτο χρόνο η σωματική επαφή που αναζητά το μωρό τους είναι εξαντλητική, όχι μόνο την ημέρα αλλά και το βράδυ.
Ένας μάρσιπος αγκαλιάς μπορεί να είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τους γονείς και για το μωρό τους καθώς του εξασφαλίζει επαφή, περισσότερο χρόνο αγκαλιά και σίγουρα λιγότερα περιστατικά κλάματος.
%2520(1).png&w=1920&q=75&dpl=dpl_4UYeLXbFaz3rc3bwZsftsoJKS64q)
Και εδώ κάποιοι θα αναρωτηθούν, μα δεν θα το αφήσω ποτέ κάτω;
Φυσικά κάθε παιδί είναι διαφορετικό, όμως ένα βρεφικό γυμναστήριο μπορεί να είναι μια υπέροχη ευκαιρία για αλληλεπίδραση με το μικρό σας, ή κάποιο κάθισμα τύπου ριλάξ με το οποίο μπορείτε με ασφάλεια να έχετε το μωρό σας δίπλα σας, διατηρώντας βλεμματική και λεκτική επαφή και μπορεί να σας χαρίσει μικρά διαστήματα αυτονομίας μέσα στην ημέρα.
Αντίστοιχα για το βράδυ, κάποιο λίκνο ή κούνια που εξασφαλίζουν άμεση επαφή ή ασφαλή συγκοίμηση μπορεί να είναι η καλύτερη λύση για τις απαιτητικές νύχτες των πρώτων ετών.
Δηλαδή δεν θα το κακομάθω, δεν το κάνει επίτηδες;
Τα μωρά και τα μικρά παιδιά δεν έχουν τον μηχανισμό (την ικανότητα διεργασιών του εγκεφάλου) για να κλάψουν επίτηδες, με χειριστικό τρόπο. Ακόμα και αν ο λόγος ή ο τρόπος που εκφράζουν την δυσφορία τους εμάς μας δυσκολεύει ή ως ενήλικες δεν το θεωρούμε λογικό. Η δυσφορία που εκφράζεται υπάρχει, είναι αληθινή και απλά μας σερβίρεται χωρίς φίλτρα.
Τα παιδιά που αισθάνονται ασφαλή να επικοινωνούν όσα τους συμβαίνουν στους γονείς τους, να νιώθουν ασφάλεια και άξια ανταπόκρισης από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής τους, δεν γίνονται κακομαθημένα, αλλά δυνατά , με αυτοπεποίθηση και αυτοσεβασμό. Φυσικά τίποτα στην εξέλιξη ενός ανθρώπου δεν είναι πανάκεια. Ο τρόπος που ανταποκρινόμαστε είναι σημαντικός και στη συνέχεια χρειάζεται πάντα να προστεθούν πολλά κομμάτια στο παζλ που αποτελεί η προσωπικότητα και η ιστορία του κάθε ανθρώπου. Όμως το να μην φοβόμαστε την τρυφερότητα προς τα παιδιά μας, μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει στην εξέλιξή τους.
Λίγα λόγια για την εταιρεία:
.png&w=1920&q=75&dpl=dpl_4UYeLXbFaz3rc3bwZsftsoJKS64q)
Η ORCHESTRA είναι γαλλική εταιρεία παιδικών ενδυμάτων για ηλικίες 0–14 ετών, καθώς και παπουτσιών, ρούχων εγκυμοσύνης και ειδών βρεφανάπτυξης Premaman – Babycare & τα μεγαλύτερα brands για όλο τον κόσμο του μωρού.
Στα φυσικά καταστήματά της και στο gr.shop-orchestra.com, θα ανακαλύψετε μια ολοκληρωμένη γκάμα προϊόντων με έμφαση στην ποιότητα και τις καταπληκτικές τιμές, με το μοναδικό CLUB ORCHESTRA!
Επωφελείστε ΟΛΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ 50% σε όλες τη συλλογές μόδας και αποκτάτε από την πρώτη σας αγορά , καταπληκτικά προνόμια Club & απίθανες προσφορές στα είδη βρεφανάπτυξης!
Bartholomew, K. (1990). Avoidance of intimacy: An attachment perspective. Journal of Social and Personal Relationships, 7(2), 147–178.
Baumrind, D. (1989). Rearing competent children. In W. Damon (Ed.), Child development today and tomorrow (pp. 349–378).
Bowlby, J. (1988). A secure base: Parent-child attachment and healthy human development. New York: Basic Books.
Darling, N., & Steinberg, L.D. (1993). Parenting Style as Context: An Integrative Model. Psychological Bulletin, 113, 487-496.
Edelstein, R. S., Alexander, K. W., Shaver, P. R., Schaaf, J. M., Quas, J. A., Lovas, G. S., & Goodman, G. S. (2004). Adult attachment style and parental responsiveness during a stressful event. Attachment & human development, 6(1), 31–52.
Gimenez-Serrano, S., Garcia, F., & Garcia, O. F. (2022). Parenting styles and its relations with personal and social adjustment beyond adolescence: Is the current evidence enough?. European Journal of Developmental Psychology, 19(5), 749- 769.
Goagoses, N., Bolz, T., Eilts, J., Schipper, N., Schütz, J., Rademacher, A., ... & Koglin, U. (2023). Parenting dimensions/styles and emotion dysregulation in childhood and adolescence: a systematic review and Meta-analysis. Current Psychology, 42(22), 18798-18822.
Kuppens, S., & Ceulemans, E. (2019). Parenting styles: A closer look at a well- known concept. Journal of child and family studies, 28(1), 168-181.
Mortazavizadeh, Z., Göllner, L., & Forstmeier, S. (2022). Emotional competence, attachment, and parenting styles in children and parents. Psicologia, reflexao e critica: revista semestral do Departamento de Psicologia da UFRGS, 35(1), 6.
- στερεότυπα
- ασφαλής δεσμός
